Czy istnieje niebezpieczeństwo faworyzowania przy bliźniakach?

Bardzo skrupulatnych rodziców od razu na wstępie ogarnia niepokój, że mogą okazywać nieco więcej zainteresowania jednemu z bliźniąt, np. dziewczynce, obsługiwać ją zawsze w pierwszej kolejności itd., bo mała jest, dajmy na to, nieco mniejsza lub bardziej się wdzięczy. Rygorystycznie przestrzegana bezstronność jest niepotrzebna — w gruncie rzeczy mogłaby wprowadzać aurę mechanicznego niejako i narzuconego sobie sposobu sprawowania opieki. Każde dziecko pragnie i potrzebuje naturalnej miłości i każde jest za co kochać. Mały zadowoli się świadomością, że ma swoje miejsce w sercach rodziców i nie będzie się przejmował tym, jaką miłością darzone są siostra czy brat. Natomiast z biegiem czasu wyczułby z pewnością nieszczerość wymuszonej atencji. Formalistycznie przestrzegana zasada jednakowego traktowania skupi jego uwagę na należnych mu prawach, których zacznie dochodzić niczym mały prawnik. Unikajmy systemu wychowawczego w rodzaju: „mamusia koszulkę włoży najpierw Jasiowi, a spodenki najpierw Adasiowi”, lub „teraz siądzie przy tatusiu Kasia, bo dziś jest na nią kolej.”

Read More

Zwichnięcia

Zwichnięcia wymagają zwykle kontroli i interwencji lekarskiej. Jeżeli dziecko zwichnie nogę w kostce, należy położyć je na pół godziny, układając mu nogę na poduszce. Zapobiega to w znacznym stopniu powstawaniu krwiaka i obrzęku. Jeśli mimo wszystko wystąpi obrzęk, trzeba zwrócić się do lekarza, gdyż prawdopodobnie chodzi jednak o pęknięcie lub złamanie kości.

Read More

Upośledzone dziecko cz. II

Innymi słowy stopień upośledzenia w niewielkim stopniu wpływa na to, czy dana jednostka wyrośnie na osobę przewrażliwioną, zawstydzoną swoją ułomnością i nieszczęśliwą. Te czynniki, które w sposób rzeczywiście istotny decydują o tym, czy dziecko (normalne czy upośledzone) wyrośnie na szczęśliwego i uspołecznionego człowieka, są innej natury. To posiadanie rodziców, którzy się nim cieszą i w pełni je aprobują, którzy nie chodzą wiecznie zatroskani, nie robią problemów z byle czego, unikają niepotrzebnych interwencji i nadmiaru krytyki. To posiadanie

Read More

Dzieci w wieku od 4 do 8 lat lubują się w dosadnym wyrażaniu się

Od siódmego albo ósmego roku życia używanie żargonu nie jest sprawą naśladowania albo „popisywania” się, lecz raczej służy do wyrażania uczuć i emocji, dla których dziecko nie ma odpowiedniej formy wyrazu słownego. Chociaż dziecko może tworzyć niektóre używane przez siebie przezwiska albo słowa żargonu, to jednak w przeważnej części pochodzą one z naśladowania słów używanych przez uczniów szkół średnich. W ten sposób dziecko znajduje nie tylko zadowolenie z użycia odpowiedniego słowa dla wyrażenia swoich emocji, lecz ponadto zaspokaja swoją dodatkową chęć zrównania się z uczniami szkół średnich albo studentami szkół wyższych. Dla wyrażenia swych uczuć dziewczynki w zasadzie używają łagodniejszych słów, lecz mniej obiektywnych niż chłopcy, którzy często posługują się wyrazami bardzo przypominającymi przekleństwa (Mellville, 1912: Kasser, 1945). Chłopcy i dziewczęta w wieku szkolnym używają żargonu swobodnie, a żargon ich zawiera to, co w danym okresie jest modne.

Read More

Gestykulacja

W żadnym okresie czasu gaworzenie nie łączy się ze specjalnymi przedmiotami, ludźmi czy sytuacjami. Dlatego nie jest ono praktycznie mową. Gaworzenie trwa tak długo, jak długo to dziecko bawi oraz jak długo nie będzie okazji do innej formy zabawy, bardziej interesującej. Nie jest ono powiązane z dźwiękami wydawanymi przez dorosłego, chociaż można się dopatrzeć tego podobieństwa w dźwiękach wymawianych przez niemowlę otwartymi ustami: natomiast te dźwięki, które niemowlę wymawia przy częściowo zamkniętych ustach, nie są podobne do dźwięków wydawanych przez dorosłego (Lynip, 1951). Jednakże wraz z doświadczeniem dziecko powiększa kombinację wytwarzanych dźwięków. Osiąga ono zdolność różnicowania wysokości i modulacji głosów, dzięki czemu gaworzenie nabiera cech konserwacji. W sytuacji społecznej dziecko próbuje włączyć się do rozmowy poprzez gaworzenie, a osoby, które przyzwyczaiły się do gaworzenia, mogą nie odróżnić go od właściwej mowy (Merry i Merry, 1950). Chociaż gaworzenie zrazu nie służy jakimś bezpośrednim celom poza tym, że sprawia dziecku przyjemność, to jednak powtarzanie dźwięków stanowi doskonałą sposobność kształcenia się w opanowywaniu różnych mięśni mechanizmu mowy.

Read More

Środki ostrożności przy wcześniaku

Karmienie piersią. Czasami matka wcześniaka pragnie jak najszybciej skończyć z uzupełniającymi karmienie piersią butelkami – z wyciśniętym mlekiem z piersi bądź z mieszanką, jakie dawano noworodkowi w szpitalu, a wtedy może spotkać się z radą, aby po prostu wycofała butelki i ograniczyła się do karmienia piersią. Takie nagłe przejście może się jednak nie sprawdzić w przypadku wcześniaka, który przyszedł na świat przed przewidywanym terminem. Po powrocie do domu może mieć jeszcze pewne cechy wcześniactwa i nazbyt łatwo męczyć się przy ssaniu, by wyciągnąć z piersi, ile potrzebuje. W takim przypadku – także wtedy, gdy niemowlę przyzwyczaiło się do butelki w szpitalu i musi się na nowo nauczyć ssać – matka może przechodzić na karmienie piersią stopniowo. Lekarz doradzi, w jakim czasie ma się to odbyć, w ciągu ilu dni czy tygodni zmniejszać stale liczbę butelek uzupełniających, przez cały czas podając przy każdym karmieniu pierś i wyciskając mleko z piersi do butelki. Pamiętajcie, że to okres przejściowy i wasze dziecko będzie niedługo zdolne do zadowalania się wyłącznie karmieniem z piersi, na czym wam zależy.

Read More

Sztuczne oddychanie

Mając do czynienia z topielcem, należy najpierw wylać mu z płuc wodę, kładąc go na 10 sekund na brzuchu z głową zwisającą o kilkadziesiąt centymetrów poniżej linii bioder (wykorzystamy w tym celu jakiekolwiek podwyższenie terenu, własne kolano, skrzynię itd.).

Read More

Upośledzone dziecko

Traktujemy je w sposób naturalny. Upośledzone dzieci potrzebują często odpowiedniego leczenia. Ale jeszcze bardziej potrzebna im jest naturalna i swobodna atmosfera w domu, bez względu na to, czy upośledzenie polega na ciężkości umysłowej, zezie, padaczce, głuchocie, krótkowzroczności, szpecącym znamieniu czy kalectwie w jakiejkolwiek innej postaci. Ale łatwiej oczywiście teoretyzować niż realizować to w praktyce. Ułomność zakłóca w znacznym stopniu, co jest zrozumiałe, równowagę duchową rodziców. Podam przykłady różnych reakcji, jakim mogą oni podlegać.

Read More

Większość rodziców także potrzebuje pomocy

Pielęgnowanie upośledzonego dziecka wiąże się z dodatkowymi trudami i napięciami. Stworzenie mu jak najlepszych perspektyw wymaga ogromnej dozy rozsądku, o co nie jest łatwo w okresie, gdy rodzice przeżywają tak silny wstrząs i mają tak niewiele doświadczenia. Wszystko to razem składa się na oczywisty fakt, że przeważająca większość tych, którzy są rodzicami upośledzonych dzieci, potrzebuje fachowej porady i ma do niej pełne prawo. Nie mam na myśli wyłącznie pomocy lekarskiej. Myślę o możliwościach przedyskutowania problemów wychowawczych wynikających w domu, problemów zaistniałych dla innych członków rodziny, rozważenia wszystkich za«i przeciw, dotyczących uczęszczania do miejscowej szkoły (lub oddania dziecka do szkoły w innej miejscowości), o możliwościach wreszcie ulżenia samym rodzicom w ich frustracjach i smutku. Na to, żeby tego typu problemy wyklarowały się jakoś, potrzeba zwykle wielu długich spotkań odbywanych przez wiele lat z fachowym doradcą, mającym doświadczenie w tych sprawach i zdolnym dodać otuchy.

Read More

Wyposażenie przy bliźniakach

Wygodne wyposażenie dla niemowląt bardzo ułatwi codzienne życie. Wielu rodziców uważa, że jedno łóżeczko przedzielone na pół jakimś domowym sposobem jest bardzo praktyczne na okres pierwszych paru miesięcy, dopóki nie urosną i nie staną się bardziej ruchliwe. Łóżeczka, które podnoszą się na sprężynach do dowolnej wysokości, nie wymagają ciągłego schylania się i zaoszczędzają wiele energii, gdyż można na nich przewijać i ubierać niemowlęta.

Read More

Zahamowany rozwój dziecka

Ociężałe dziecko musi mieć swobodę rozwijania się wedle swego osobniczego modelu, nabywania podstawowych umiejętności — samodzielnego jedzenia i kontrolowania funkcji fizjologicznych — zgodnie z aktualnymi predyspozycjami intelektualnymi i psychicznymi, a nie wedle przeciętnych wymogów dla danego wieku. Malec powinien posługiwać się łopatką i wiaderkiem, wchodzić na drabinki, budować z klocków i wreszcie aranżować zabawy wymagające udziału fantazji dopiero na takim etapie, kiedy jest do danej aktywności zdolny. Powinien mieć zabawki, które go w danym okresie zainteresują, i towarzystwo dzieci, z którymi lubi się bawić i którym dorównuje (choćby były o rok czy więcej młodsze). W przedszkolu, a później w szkole powinien znaleźć się w grupie czy w klasie, w której będzie się czuł pełnowartościowym członkiem kolektywu, zdolnym do wykazania się osiągnięciami.

Read More